مهر

تا وقتی مدرسه ای بود و کتابی و کلاسی، هوای مهر،هوای دفتر و کتاب جدید بود و عصر جمعه های مزخرف و شادی زنگ ورزش و این حرف ها.

مهر دانشجویی که می آمد،رعشه انتخاب واحد جان آدم را می گرفت و بوی مهر می شد بوی پرینت انتخاب واحد و اتاق تقسیط و صندوق رفاه و استاد جدید و درس ۳ واحدی ۶ تا ۸ شب.

لا مصب حالا هم که نه مهر،«مهر مدرسه» است و نه «مهر دانشگاه»،وسوسه اش آدم را ول نمی کند.

چند سالی است مهر که می شود،دلم پر می کشد برای چند ساعت تدریس در هفته توی یک مدرسه و سروکله زدن با بچه مدرسه ای ها. درست مثل همان ۴ ماه شیرین تدریس توی  راهنمایی علامه حلی.

مدرسه سراغ نداری برای تدریس؟